Piotr Przybysz - Rozumienie innych umysłów z perspektywy neurokognitywnej nauki społecznej
Neurokognitywna nauka społeczna (i) wyrasta z założenia, że każda czynność i poznanie społeczne skorelowane są z pobudzeniem określonych struktur centralnego układu nerwowego; (ii) przyjmuje się na jej gruncie metodę badania bottom-up (...od badania prostych aktów społecznych do bardziej złożonych); (iii) jej celem głównym jest zlokalizowanie tzw. mózgu społecznego i przebadanie jego istotnych dla przetrwania społeczeństwa funkcji.
W ramach poznania społecznego, daje się moim zdaniem wyróżnić przynajmniej trzy etapy przetwarzania informacji, na których dochodzi do (a) rozpoznania innych osób (jako osób a nie przedmiotów); (b) reprezentowania innych osób (np. jako moich bliskich) oraz (c) ich rozumienia (tj. przypisania im stanów wewnętrznych). Pokazuję, że korzystając z eksperymentów J.P. Mitchella, J. Decety'ego i in. można wskazać neuronalne ich korelaty.
W wystąpieniu, wychodząc z założenia, które nazwałem "założeniem o asymetrii dostępu do 'ja' i 'innych'", szkicuję pewną wersję modelu rozumienia przez podmiot innych osób. Sugeruję istnienie dwóch rodzajów "mindreading": czytania własnego umysłu i czytania innych umysłów.