Marcin Leszczyński - W kierunku paradygmatyzacji nauki o świadomości
Badanie fenomenu świadomości musi łączyć postawę teoretyczno-filozoficzną z empiryczną powściągliwością. Badacz-filozof pyta o konceptualną analizę fenomenu oraz wzajemne relacje między świadomością a światem fizycznym [jak to jest możliwe, że fenomen tak złożony, jak świadomość mógł pojawić się w fizycznym świecie]. Konceptualizacja powinna także precyzować, co dokładnie chcemy wiedzieć. Badacz-empiryk dąży natomiast do zbadania czynnościowych aspektów [jak to się wszystko dzieje; czym są neuronalne korelaty świadomości [NCC]; jakie sposoby przetwarzania informacji w mózgu prowadzą do stanów świadomego odczuwania].
Zadowalającą teorie świadomości powinny charakteryzować trzy podstawowe cechy. Powinna być pojęciowo koherentna, empirycznie uzasadniona oraz powinna zostać zaakceptowana jako teoria o naszym wewnętrznym doświadczeniu. Tak rozumiana nauka o świadomości jest wyzwaniem dla tradycyjnych nauk społecznych, ich metod i procesu badawczego.