Joanna Szwabe - Funkcja mindreading w pragmatyce języka
W świetle standardowego w pragmatyce, inferencyjnego ujęcia komunikacji rekonstrukcja znaczenia mówcy opiera się na wnioskowaniach konwersacyjnych oraz wymaga przypisywania stanów mentalnych, takich jak intencje i przekonania. Pragmatyka jest zatem dziedziną, w której język powinien być rozpatrywany na tle umysłu, nie udaje się bowiem wyjaśnić zjawisk pragmatycznych jak np. implikatury, czy wnioskowania z presupozycji, nie wychodząc poza formę językową. Powstaje pytanie, jakie dyspozycje powinien posiadać uczestnik tak rozumianej komunikacji? W referacie proponuję spójne z inferencyjnym modelem komunikacji pojęcie kompetencji pragmatycznej, odpowiedzialnej za uniwersalne, automatyczne i niezależne od społecznych konwencji komunikowania się mechanizmy, sterujące rekonstrukcją niewypowiedzianego, a jednak komunikowanego znaczenia. Skoncentruję się na roli atrybucji stanów mentalnych na podstawie zachowań (mindreading) w kompetencji pragmatycznej. Przedstawię rezultaty dotychczasowych badań w sferze akwizycji jak i zaburzeń komunikacji, przemawiające za tezą o istotnej roli mindreading w rozumieniu implikatur.